Een salon in 1992 zag er anders uit dan nu. Een telefoonboek bij de kassa. Een afsprakenboek met potlood. Foto’s op de muur uit een tijdschrift, geknipt en met punaises bevestigd. Een gezichtsbehandeling kostte 35 gulden.
Wat hetzelfde bleef
Eén klant per keer. Alle tijd voor een gesprek. Een handgeschreven kaartje met de geboortedatum. De koffie die altijd klaar staat, ongeacht hoe druk het is.
Wat veranderde
Apparatuur. Producten. De stof van de behandelstoel (drie keer gewisseld). De verlichting. De manier waarop ik afspraken plan (potlood, fax, computer, app). De namen van de wijken waar mijn klanten vandaan komen.
Wat blijft, is dat je hier komt om jezelf even uit handen te geven.
De mensen
Sommige klanten ken ik al sinds het begin. Ik heb hun bruiloften gefacialeerd, hun kinderen helpen omgaan met acne, en ze later weer zien terugkomen voor cryolipolyse na de overgang. Drie decennia, één salon, dezelfde mensen.
Drie decennia is geen wonder. Het is werk dat je elke dag opnieuw goed wilt doen.
